با توجه به نیروی اتصال، به سوراخ های معمولی و لولایی تقسیم می شود. با توجه به شکل سر: سر شش ضلعی، سر گرد، سر مربع، سر فرو رفته و غیره وجود دارد. در میان آنها، سر شش ضلعی بیشترین استفاده را دارد. معمولاً در جاهایی که اتصالات مورد نیاز است از هدهای غرق شده استفاده می شود.
نام انگلیسی پیچ سواری U-bolt است. یک قطعه غیر استاندارد است. شکل U شکل است، بنابراین به آن U-bolt نیز می گویند. در هر دو انتها نخ هایی وجود دارد که می توان آنها را با آجیل ترکیب کرد. به طور عمده برای ثابت کردن اجسام لوله مانند لوله های آب یا ورق هایی مانند صفحات اتومبیل استفاده می شود. با توجه به طول نخ به دو دسته نخ کامل و نخ غیر پر تقسیم می شود.
با توجه به نوع نخ به دو نوع نخ درشت و نخ ریز تقسیم می شود. نوع رزوه درشت در علامت پیچ نشان داده نمی شود. پیچ ها با توجه به درجه عملکرد به هشت درجه تقسیم می شوند: 3.6، 4.8، 5.6، 6.8، 8.8، 9.8، 10.9 و 12.9. در میان آنها، پیچ و مهره های بالاتر از گرید 8.8 (از جمله گرید 8.8) از فولاد آلیاژی کم کربن یا فولاد با کربن متوسط ساخته شده و تحت عملیات حرارتی (کوئنچ) قرار می گیرند. به علاوه Tempering)، که معمولاً به عنوان پیچ و مهره با استحکام بالا شناخته می شود، و پایین تر از درجه 8.8 (به استثنای 8.8) معمولاً به عنوان پیچ های معمولی شناخته می شوند.
پیچ های معمولی را می توان با توجه به دقت تولید به سه گرید A، B و C تقسیم کرد. گرید A و B پیچ و مهره های تصفیه شده و درجه C پیچ و مهره های خشن هستند. برای اتصال پیچها برای سازههای فولادی، مگر اینکه خلاف آن مشخص شده باشد، معمولاً پیچهای معمولی درجه C هستند. در روش های پردازش گریدهای مختلف تفاوت هایی وجود دارد. معمولاً روش های پردازش مربوطه به شرح زیر است: ① پیچ های پیچ و مهره های درجه A و B توسط ماشین تراش، با سطوح صاف و ابعاد دقیق پردازش می شوند. بالا، به ندرت استفاده می شود. پیچ و مهره های درجه C از فولاد گرد ساخته نشده اند، اندازه آن به اندازه کافی دقیق نیست و درجه ویژگی مواد آن 4.6 یا 4.8 است. تغییر شکل اتصال برشی زیاد است، اما نصب راحت است و هزینه تولید کم است. بیشتر برای اتصال کششی یا تثبیت موقت در حین نصب استفاده می شود.
