پیچ گرد سر فیلیپس

توضیحات کلی

جزئیات

جریان تولید

شرکا

پس از خنک شدن فولادهای کم کربن و کربن متوسط ​​(آلیاژی) به مارتنزیت ، قاعده کلی این است که با افزایش درجه حرارت ، مقاومت کاهش می یابد و پلاستیسیته و چقرمگی افزایش می یابد. با این حال ، به دلیل محتوای مختلف کربن در فولادهای کم کربن و متوسط ​​، دمای خنک کننده تأثیرات متفاوتی بر روی آنها دارد. بنابراین ، به منظور دستیابی به خواص مکانیکی جامع خوب ، روشهای زیر را می توان جداگانه در نظر گرفت:

(1) فولاد کم کربن (آلیاژی) را انتخاب کرده و پس از خنک شدن ، در دمای پایین 250 درجه سانتیگراد یا پایین تر خنک کنید تا مارتنزیت کم کربن به دست آید. به منظور بهبود مقاومت در برابر سایش سطحی چنین فولادهایی ، فقط میزان کربن هر لایه سطحی افزایش می یابد ، یعنی کربوراسیون سطحی انجام می شود ، که به طور کلی فولاد ساختاری کربورزه شده نامیده می شود.

(2) فولاد کربنی متوسط ​​با محتوای کربن بالا و خنک شدن در دمای بالا (500-650 درجه سانتی گراد) پس از خنک کننده (به اصطلاح عملیات خنک کننده و خنک کننده) را بپذیرید ، به طوری که بتواند استحکام کافی را تحت پلاستیسیته بالا حفظ کند ، که عموماً این نامیده می شود. نوع فولاد فولاد خنک شده و مقاوم است. اگر می خواهید استحکام بالایی به دست آورید ، اما ترجیح می دهید پلاستیسیته و چقرمگی را کاهش دهید ، می توان برای حرارت های حاوی طلا با محتوای کربن کمتر ، می توان به درجه حرارت پایین دست یافت ، به طوری که به اصطلاح"؛ فولاد فوق العاده قوی"؛ به دست آمده است.

(3) درجه فولاد با میزان کربن بین کربن متوسط ​​و کربن بالا (مانند فولاد 60 ، 70) و برخی از فولادهای کربن بالا (مانند فولاد 80 ، 90) ، در صورت استفاده برای تولید چشمه ، به منظور اطمینان از کشش بالا در حد ، محدوده عملکرد و حد خستگی ، از دمای متوسط ​​پس از خنک کننده استفاده می شود.

دوم ، روند عملیات:

(1) فولاد خنک شده و خنک شده:

1. عملیات پیش گرمایی: عادی سازی> ؛ بازپخت (فولاد پرلیت)-> ؛ خنک کننده درجه حرارت بالا (فولاد مارتنزیتی)

(1) هدف از عادی سازی این است که دانه ها را تصفیه کرده ، میزان باند بندی در ساختار را کاهش داده و سختی را برای سهولت پردازش مکانیکی تنظیم کنیم. پس از عادی شدن ، فولاد دانه های ریز را با هم معادل می کند.