یک پیچ به سادگی صفحه ای شیبدار در اطراف یک استوانه است. برای توصیف بهتر، می توانید آن را به صورت یک استوانه با یک سر (روی جامد) در یک انتها و یک نوک نوک تیز (مانند میخ) در انتهای دیگر مشاهده کنید. مهمتر از آن، برآمدگی هایی دارد که در اطراف آن پیچ می شوند. اصطلاح صحیح برای برجستگی ها (یا شیارهای) اطراف شفت یا سیلندر عبارت است ازنخ.
فاصله بین رزوه ها برای هر پیچ یکسان است اما در پیچ های دیگر متفاوت است. فاصله بین رشته ها a نامیده می شودگام صدا.
پیچ ها برای نگه داشتن وسایل در کنار هم مفید هستند. آنها می توانند یک شی را به هم بکشند یا فشار دهند. می توان از آنها برای بلند کردن وسایل سنگین و سفت کردن وسایل نیز استفاده کرد.
میخ و پیچ
این دو یکی نیستند. بر خلاف میخ، یک پیچ دارای برآمدگی هایی در اطراف شفت است. راندن پیچ در یک تکه چوب سخت تر است زیرا برآمدگی های روی پیچ اصطکاک و مقاومت زیادی ایجاد می کند. برای وارد کردن پیچ به چوب، باید با یک پیچ گوشتی به صورت دایره ای بچرخد.
پیچ:
پیچ نوعی پیچ است اما نوک تیز ندارد. یک پیچ در جای خود سوراخ نمی شود، بلکه سوراخی برای عبور پیچ ایجاد می شود. سپس یک مهره در انتهای آن قرار می گیرد تا پیچ را از طریق آن بپیچد. پیچ و مهره ها در کنار هم نگه داشتن اشیا قدرتمند هستند.مته بیt:
این یک نوع پیچ است که با اتصال به مته برقی می تواند سوراخ هایی در چوب، پلاستیک، فلز و سنگ ایجاد کند. مانند مته معمولی در یک سر آن نوک تیز است و دارای نخ نیز می باشد. مته دارای شیارهای عمیق تری است که با چرخش مته تکه های چوب را از سوراخ به سطح می برد.
نمونه هایی از پیچ ها
برخی از نمونههای خوب پیچها عبارتند از: پیچها، پیچها، رویه بطریها، تیونرهای گیتار، لامپها، شیرهای شیر آب، و بازکنندههای چوب پنبه. آیا می توانید به یک دستگاه پیچ در خانه خود فکر کنید؟
مزیت مکانیکی
مزیت مکانیکی به فضای بین رزوه ها و طول (و ضخامت) پیچ بستگی دارد. هرچه رزوه ها نزدیکتر باشند، مزیت مکانیکی بیشتر است. اگر فاصله رزوه کمتر باشد، می توان پیچ را به یک جسم وارد کرد. تلاش کمتر اما چرخش بیشتری می طلبد. اگر فاصله بین رزوه ها وسیع تر باشد، سوراخ کردن پیچ در یک جسم سخت تر است. تلاش بیشتر اما نوبت کمتری می طلبد.