اتصال دهنده ها بخش های مکانیکی اساسی هستند و تقاضای زیادی دارند. معمولا برای اطمینان از ایمنی، اثرات نامطلوب دمای یا سایر شرایط خطرناک را در نظر نمی گیریم. مواد معمول استفاده شده از فولاد کربنی، فولاد آلیاژی و فلزات غیر آهنی است. با این حال، در موارد خاص، مواد اتصال دهنده باید به خوردگی شدید و یا شرایط با شدت بالا برخورد، بنابراین فولاد ضد زنگ ظهور کرده است.
انتخاب مواد فولادی ضد زنگ عمدتا از پنج بعد زیر مورد بررسی قرار می گیرد.
1. مورد نیاز برای خواص مکانیکی، به ویژه قدرت.
2. الزامات مقاوم در برابر خوردگی مواد تحت شرایط کاری.
3. درجه حرارت کار مورد نیاز برای مقاومت در برابر حرارت (مقاومت در برابر درجه حرارت بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون) مواد.
4. الزامات عملکرد پردازش مواد در قالب فرآیند تولید.
5. جنبه های دیگر، مانند وزن، قیمت، عوامل خرید باید در نظر گرفته شود.
پس از بررسی جامع در مورد این پنج جنبه، نام تجاری، انواع، مشخصات و مواد استاندارد اتصالات انتخاب شده در نهایت تعیین می شود.