پیچ های فولادی ضد زنگ از فلز ساخته شده است و چهار روش اصلی برای جلوگیری از خوردگی فلزات، یعنی ماهیت مواد، محیط زیست استفاده شده، رابط بین داده ها و محیط زیست و طراحی ساختار فلز بهبود یافته وجود دارد. اگر یک آلیاژ مقاوم در برابر خوردگی استفاده می شود برای ساخت پیچ های فولادی ضد زنگ در صورتی که نیازمندی های خاصی وجود نداشته باشد، از دیدگاه اقتصادی عملی نیست یا جدا شدن کامل از پیچ ها از عناصر محیطی که سبب ایجاد خوردگی می شود عملی در عمل عملی نیست و ممکن است بسیار دشوار باشد. طراحی ساختار فلزی بهبود می تواند در شرایط خاص شرایط ویژه ای را بهبود بخشد، اما اکثر طرح های پیچ فولادی ضد زنگ را نمی توان به طور کامل اصلاح کرد و نقش نگهداری آن دائمی نیست، بنابراین این روش نمی تواند اساسا با مشکل حل شود به عنوان رابط ضد خوردگی، یعنی ظاهر ضد خوردگی در حال حاضر به طور گسترده استفاده می شود روش.
محافظت در برابر خوردگی سطحی از فولاد ضد زنگ اشاره به استفاده از روش های مختلف برای اعمال لایه نگهداری بر روی سطح فلز است، نقش آن برای جداسازی فلز از محیط خوردگی است، به منظور مهار روند خوردگی، و یا کاهش ظاهر رسانه های خورنده و تماس با فلز، و برای جلوگیری از هدف خوردن و یا کاهش آن.
لایه نگهداری باید بتواند درخواستهای زیر را انجام دهد:
1، مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش، سختی بالا،
2، ساختار تنگ، منافذ، کوچک منافذ.
3، با جداسازی فلز ماتریکس قوی، چسبندگی خوب است.
4، متوسط گسترش و یک ضخامت خاص.
لایه نگهداری معمولا به دو نوع پوشش فلزی و غیر فلزی تقسیم می شود. پوشش فلزی به لایه نگهداری از فلز یا آلیاژ با مقاومت در برابر خوردگی قوی در سطح فلز به راحتی خوردگی اشاره دارد. این نوع پوشش نیز نامیده می شود. روش های مختلف و انواع فلزکاری وجود دارد که شایع ترین آنها آبکاری است و به دنبال آن، غوطه وری شدن فلز مذاب و خنک کردن سطح شیمیایی است. پوشش غیر فلزی به استفاده از مواد پلیمری آلی مانند رنگها و مواد غیر معدنی مانند سرامیک اشاره دارد که یک لایه نگهداری را بر روی سطح تجهیزات فلز یا قطعات ایجاد می کند. لایه نگهداری می تواند فلز ماتریکس را از محیط محیطی کاملا جدا کند و از خوردگی تماس فلز پایه جلوگیری کند. خوردگی در قطعات استاندارد ضدزنگ شکل گرفته است.